VURAL KORKMAZ410 posts 0 comments

Bazı oyunlar vardır, sadece ekranın içinde kalmaz. Kalbimize işler, hafızamızda bir yer edinir, zaman geçse de silinmez. Grand Theft Auto: Liberty City Stories işte tam olarak böyle bir oyundu. Hatta daha ötesiydi. Bizim için çocukluktu,…

Bazı sesler vardır, seni ilk duyduğun anda tanıdık bir yerden yakalar. Sanki yıllardır içinden çıkmaya çalışan ama kelimelere dökemediğin o cümleleri fısıldar. Natalie Imbruglia, benim için hep öyle bir sesti. Onu ilk dinlediğimde henüz…

İtiraf edeyim, Thor’u ilk tanıdığımda pek de ısınamamıştım. Hani güçlüydü, kaslıydı, çekici vardı elinde… Ama içimden hep şöyle geçiyordu: “Yahu bu adam neden bu kadar ciddi, neden bu kadar kasıyor?” Sonra bir gün “Thor: Ragnarok” geldi. Ve…

Bazen bir oyun, yıllar sonra bile içindeki duygularla seni sarar. Oynamaktan yorulmadığın, sabaha kadar başından kalkmadığın, elini yeniden o koltuğa uzatıp tekrar o dünyaya girmenin seni ne kadar heyecanlandıracağını hayal ettiğin oyunlar…

Bazen sabahları öylece uyanırsınız ya hani… Gün doğmuştur ama ruh hâliniz geceyi bırakmamıştır. Pencereden gelen ışık odanıza dolarken, içinizde bir şey hâlâ karanlıktadır. İşte Esra Zaim’in yeni şarkısı “Uyandım”, tam da o anı anlatıyor…

İstanbul… Söylemesi bile başka. O iki hece, insanın boğazına bazen özlem, bazen umut, bazen de koca bir tarih düğümü gibi oturur. Hani bazı şehirler vardır, içinde yaşarsın ama bir türlü tam içine giremezsin. Ama İstanbul öyle değil.…

Gelin, size öyle bir şehir anlatayım ki ne başı belli ne sonu… Tıpkı eski bir halk efsanesi gibi. Bir gün bir rüzgârla başlar hikâyesi, bir portakal çiçeğiyle devam eder; bazen bir deniz kıyısında biter, bazen dağın yamacında…

Her kuşağın bir kahramanı olur, bir gizli dünyası. Bizim kuşağımızın gizli kapısı açıldığında, orada Vice City vardı. Neon ışıklarıyla yanan caddeleri, kıpkırmızı gün batımlarıyla aydınlanan plajları, palmiyelerin arkasında kaybolan o…

Karanlık bir gecede, dışarıda rüzgarın hışırtıları, eski bir binanın çürümüş duvarları arasında yankı yapar. Burası, yıllar önce yaşamla dolu olan ama şimdi sadece çürüyen ve terk edilmiş bir hastane. O hastanenin içindeki her koridor, her…

Şimdi şöyle hayal et: 90’lı yılların başı… Radyoda hafif çatlak bir ses yükseliyor. Ritmi daha ilk saniyede seni dans ettirmeye zorluyor. Derken o tanıdık ses başlıyor: “Mr. Boombastic, tell me fantastic…” İşte tam o anda, Shaggy…