Gazetecilik bazen insanın hayatına çok ilginç tesadüfler getiriyor. Bazı sanatçılarla bir kez konuşursunuz, bir röportaj yaparsınız ve yollarınız ayrılır. Ama bazı isimler vardır ki zaman içinde tekrar
tekrar karşınıza çıkar. Her yeni şarkıları, her yeni hikâyeleriyle sanki sohbet kaldığı yerden devam ediyormuş gibi hissedersiniz.
İşte Ceren Hocaoğlu, benim için tam olarak böyle bir isim.
Ben Vural Korkmaz. İznik Gazetesi’ndeki bu köşede zaman zaman müzik dünyasından dikkatimi çeken sanatçıları sizlerle paylaşmayı seviyorum. Ama Ceren Hocaoğlu söz konusu olduğunda bu durum biraz daha farklı. Çünkü biz Ceren’le daha önce de çeşitli köşe yazılarında ve sohbetlerde yolları kesişmiş iki insanız. Bu yüzden onun yeni bir şarkı hazırladığını duymak, uzaktan takip edilen bir haberden çok, bir arkadaşın heyecanına ortak olmak gibi geliyor bana.
Şimdi ise Ceren Hocaoğlu, yeni teklisi “Tuttu Ellerimi” ile dinleyicilerin karşısına çıkmaya hazırlanıyor. Üstelik bu şarkı, sanatçının kalbine oldukça yakın duran bir çalışma. Sözleri ve bestesi tamamen kendisine ait olan “Tuttu Ellerimi”, 20 Mart’ta tüm dijital platformlarda yayımlanacak.
Ve şunu söyleyebilirim ki Ceren, bu tarihi gerçekten büyük bir heyecanla bekliyor. Yeni bir şarkının yayımlanacağı gün yaklaştıkça sanatçının içinde oluşan o tatlı telaşı tahmin etmek zor değil. Günler yaklaştıkça hem bir merak hem de güzel bir heyecan büyüyor insanın içinde. Ceren Hocaoğlu için de şu sıralar tam olarak böyle bir dönem.
“Tuttu Ellerimi” sadece yeni bir single değil. Aynı zamanda duyguların oldukça yoğun olduğu bir anlatı. Şarkı, insanın kalbine dokunan o tanıdık hissi anlatıyor: bazen bir bakışla başlayan, bazen bir dokunuşla büyüyen ama çoğu zaman insanı hayaller ile gerçeklik arasında bırakan bir aşk duygusu.
Şarkıyı dinlediğinizde ilk olarak sakin ve atmosferik bir girişle karşılaşıyorsunuz. Bu bölümde adeta bir hikâyenin kapısı aralanıyor. Ardından ritim yavaş yavaş yükseliyor ve güçlü bir nakarata ulaşıyor. İşte tam o noktada şarkının melodisi kulağınıza yerleşiyor.
Modern pop dokusuyla hazırlanan şarkının prodüksiyon tarafında da oldukça deneyimli isimler yer alıyor.
Aranjede Cenk Çelik, mix ve mastering’de Gökhan Erken, gitarlarda Selahattin Güzelel ve bas gitarda Kemal Büyük bulunuyor. Her biri bu şarkının duygusuna kendi müzikal dokunuşunu katmış.
Ceren Hocaoğlu da bu projede birlikte çalıştığı müzisyenler için oldukça içten bir teşekkür paylaşıyor. Onların yeteneği ve emeği sayesinde şarkının ruhunun daha da güçlendiğini özellikle dile getiriyor. Çünkü bir şarkı bazen sadece söz yazarıyla değil, o şarkıya dokunan herkesin emeğiyle hayat bulur.
Ceren’in hikâyesini ilginç kılan bir başka detay ise hayatının iki farklı yaratıcı alan arasında ilerlemesi. Bir yanda müzik var, diğer yanda mimarlık. Kendisi aynı zamanda kendi şirketinde çalışan bir mimar. Günün bir bölümünde yapılar tasarlayan, diğer bölümünde ise duyguların mimarisini kuran bir sanatçıdan söz ediyoruz aslında.
Müziğe ise oldukça genç yaşlarda başlamış. Zamanla yazdığı ve bestelediği şarkıları geliştirmek için eğitimler almış, çalışmalarını sosyal medya üzerinden paylaşmış. Sahne deneyimi de oldukça geniş. Birçok konser, etkinlik ve canlı performansta yer almış.
Bazı izleyiciler onu The Voice Türkiye sahnesinden de hatırlayacaktır. Ayrıca Akustikhane gibi önemli platformlarda da performans sergileyerek müziğini daha geniş kitlelere ulaştırmış bir isim.
“Tuttu Ellerimi” işte bu yolculuğun yeni bir durağı gibi. Bir sanatçının kendi duygularını, kendi sözleriyle anlattığı ve dinleyiciye samimi bir şekilde sunduğu bir çalışma.
Benim en sevdiğim tarafı ise şu: Bu şarkıda bir yapaylık hissi yok. Tam tersine oldukça içten bir atmosfer var. Dinlerken sanki birinin size bir hikâye anlattığını hissediyorsunuz.
20 Mart yaklaştıkça Ceren Hocaoğlu’nun heyecanı da büyüyor. Ve doğrusu, bu heyecanın dinleyicilere de geçeceğini düşünüyorum. Çünkü bazı şarkılar yayımlandığı gün sadece bir müzik çalışması olarak kalmaz; bir duygunun, bir hikâyenin ve bir emeğin karşılığı olur.
