Antik dönemde, Marmara Bölgesi’nin en büyük tiyatrosu İznik de bulunmaktaydı. İznik Roma Tiyatrosu, MS 2. yüzyılda İmpararotor Trainus döneminde Bitinya Valisi olan Plinius tarafından inşa edilmişti. Yaklaşık on bin kişi seyirci kapasitesi bulunmaktaydı. Yıllar içinde tiyatro yok olmuş sonra da İznik de sahne sanatları zaman içinde kaybolup gitmiş.
Ellili / atmışlı yıllarda İstanbul’dan çeşitli tiyatro gruplarının / müzik, sirk gruplarına İznik ev sahipliği yapmıştır.
Gönül Ülkü_/ Gazanfer Özcan. Lale Oraloğlu, Tevhid Bilge. Yıldız Kenter, Nejat Uygur……gibi Tiyatro grupları Kızılay, Şehir Kulübü, Türk Hava Kurumu, İznik Gençler Birliği / İznik Spor vb. derneklerin / kulüplerin yararına düzenlenen gecelere davet edilirdi. Bu gruplar yazları Anadolu’da turnelere çıkarlar, yazlık sinemalarda gösterilerini sergilerdiler. Anadolu İnsanı da bu şekilde Tiyatro ile tanışma şansına sahip olabildiler.
Bu arada her son baharda kurulan panayırlarda ise ”Ankara Nil Tiyatrosu, İstanbul Büyük Tiyatrosu, İstanbul Lunapark tiyatrosu, vb.” çadır tiyatroları gelirdi. Çeşitli gösterilerin arasında komik skeçler serpiştirilirdi. Fakat zaman içinde skeçler yerini dans gösterilerine bırakmıştır. Kasaba halkının kafasında tiyatro denince, akıllara bunlar gelirdi genellikle. Gösteriler ise yazlık sinemalarda sahnelenebilirdi.
İznik de 1930 yılımda Kaymakam Sadullah Koloğlu, bugünkü belediye bahçesinin olduğu yerde Halk Odası açmıştı. Burası, kasaba sakinlerinin toplanabileceği, sohbet edebileceği, gramofon dinleyebileceği gazete ve kitap okuyabileceği yerdi. Aynı zamanda ilkokul öğrencilerinin bir takım gösterilerini (Piyesler, şiirler, monologlar…) de sergiliyorlardı
İznikliler,1926 yılında açılan Merkez İlkokulu, 1937 de Birinci İlkokul ve 1948’de ise Kılıç Aslan öğrencilerinin müsamereleriyle tanışmıştır.
1945 yılı yazında ise Hasan Oğlan Yüksek Köy Enstitüsü sanat bölümü’nün öğrencileri gezileri nedeniyle yolları İznik’e düşmüştür. Onların gelmesiyle ilk ciddi tiyatro gösterisini seyredebilme sansını elde etmişlerdi. Öğrenciler arasında ileride ünlü bir yazar olacak olan Talip Apaydın da vardı.
Halk Odası bahçesinde oyunlarını. Belediye Başkanı Hüseyin Oktay, Kaymakam Selahattin Erçin, daire amirleri, İbrahim Çandar ve İzniklilere sahnelediler.
Bu arada uzun kış gecelerinde, özellikle de ramazan gecelerinde kahvelerde yaz aylarında ise sahildeki çay bahçelerinde Karagöz-Hacivat ya da kukla oynatılırdı.
İznik Ortaokulu açıldıktan sonra, Türkçe öğretmeni Sevim Hanım (Çelik) öğrencilerden bir grupla Vecihi Ofluoğlu’nun “Ölümden Daha Büyük Şeyler Var” oyununu sahnelediler. Cengiz Ersoy, Ahmet Gürpınar, Mustafa Yeşilyurt, Tamer Gürpınar, Ziya Özbek ve Şadan Tuncer …. Bu oyunda rol aldılar. Okul provalarından çıkıp, rol kıyafetleriyle fotoğrafçılık da yapan İmren Gazozları’nın imal edildiği dükkâna gittiler. Dükkanın sahibi İhsan Göçen ile kayın biraderi Hamit Bilişik’di. İhsan Göçen, aynı zamanda fotoğrafta çekiyordu. Dükkanın kapısının önünde fotoğraf çektirdiler.
Öğrencilerin hazırladıkları oyunu gündüz ve akşam Kardeşler Sineması’nda sahnelediler. Öğrenci velilerinin yanında kasaba ahalisi de gösteriyi izlediler.
Kaymakam Ekrem Doğancı, Belediye Başkanı Hüseyin Darcan, Baş Öğretmen, Ortaokul Md Seydi Köktürk, Dr. Necmi Bey. Hükümet Tabibi Dr. İbrahim Sevindik ve daire amirleri, Ortaokul – İlkokul Öğretmenleri, İznik halkıyla birlikte izlediler.